Monday, 10 December 2018 | Lajme: 0

Kjo praktikë rrit intimitetin dhe dëshirën seksuale në çift

Studiuesit zbulojnë një lidhje midis sinkronizimit joverbal dhe suksesit të marrëdhënieve.

Shkencëtarët thonë se koordinimi i lëvizjeve çon në rritjen e intimitetit dhe dëshirës seksuale në një çift.

Raporti i përmirësuar dhe ndjeshmëria u vërejtën edhe tek njerëzit që nuk njihnin njëri-tjetrin.

Të dhënat jo-verbale janë shumë të rëndësishme në fazat e zhvillimit të një marrëdhënieje.

Nëse ecni krah për krah me dikë, gjasat janë që gjurmët tuaja përfundimisht të sinkronizohen. E njëjta gjë vlen edhe për marrëdhëniet intime, thotë një studim i ri. Sinkronizimi me gjysmën tuaj të zemrës mund të ndikojë drejtpërsëdrejti në nivelet e intimitetit të çiftit.

Kjo aftësi për t’u sinkronizuar me të tjerët është vërejtur që nga fëmijëria e hershme. Për shembull, normat e zemrës së nënave dhe foshnjave të tyre bëhen të sinkronizuara gjatë lojës së lirë, siç tregoi një studim. Kjo sugjeron që koordinimi ndihmon ndërveprimet sociale me kujdestarët duke përmbushur nevojën për siguri dhe lidhje, siç shkruan një nga autorët e gazetës Gurit E. Birnbaum.

Sinkronizimi i aktiviteteve motorike mund të krijojë një ndjenjë uniteti edhe midis njerëzve që nuk njiheshin më parë, duke rritur ndjenjat e lidhjes, duke përmirësuar bashkëpunimin dhe dhembshurinë. E njëjta gjë vlen edhe për marrëdhëniet romantike me sinkronizim duke u konsideruar si një shenjë dalluese e marrëdhënieve të forta.

Katër studime të kohëve të fundit, të botuara nën titullin ‘Të jesh në të njëjtën gjatësi vale’, tregojnë se sinkronizimi ka një funksion promovues të intimitetit në fillimet dhe fazat e zhvillimit të marrëdhënieve. Kjo është kur nevoja për t’u lidhur është veçanërisht e fortë, duke shkaktuar që partnerë të rinj dhe afatgjatë të përdorin të dhënat jo-verbale që tregojnë gatishmërinë për të pasur kontakt.

Studimet, të kryera nga shkencëtarët izraelitë, vështruan mënyrën se si njerëzit ndërvepronin duke pedaluar në biçikleta stacionare që kishin një rrotë të përparme të përbashkët. Në dy situata, subjektet nuk e njihnin njëri-tjetrin më parë. Një prej tyre u kërkua të ndante ose një ngjarje neutrale ose pozitive (si një promovim në punë), ndërsa tjetri dëgjoi. Hulumtuesit matën sinkronizëm duke shikuar shpejtësitë me të cilat pjesëmarrësit pedaluan dhe vlerësimin e tyre të reagimit ose ndjeshmërisë së tjetrit. Ata zbuluan se pedalimi në sinkronizim rriste raportet mes individëve dhe një ndjenjë të lidhjes midis subjekteve.

Në dy eksperimentet e tjera, njerëzit në çift ishin përfshirë romantikisht. Një studim i bëri pjesëmarrësit të dëgjojnë tingujt e gjurmëve të koordinuara ose të pakoordinuara, ndërkohë që kërkohet të imagjinojnë veten duke ecur pranë partnerit të tyre. Pas kësaj, subjektet vlerësuan nivelin e tyre të intimitetit.

Studimi tregoi se nëse imagjinoni sikur jeni të sinkronizuar me partnerin drejtpërdrejt lidhej me faktin se sa intim personi ndjente që ishte me partnerin e tyre. Arsyeja për këtë, shkruan Birnbaum, është se ‘sinkronizimi mund të nënkuptojë unitetin midis partnerëve, duke krijuar kështu një atmosferë të pjekur për shkëmbime reciproke të intimitetit që mund të intensifikojë më tej lidhjen emocionale mes tyre’.

Në eksperimentin e fundit, pjesëmarrësve iu kërkua të merrnin frymë, brenda ose jashtë sinkronizimit me partnerin e tyre. Më pas atyre iu kërkua të vlerësonin intimitetin e tyre të perceptuar dhe të përshkruanin një fantazi seksuale. Rezultatet treguan se partnerët ndiheshin më afër dhe kishin më shumë dëshirë seksuale për njëri-tjetrin duke marrë frymë në sinkron.

Një zbulim i madh dhe i vlefshëm nga ky hulumtim është se ‘shfaqjet jo-verbale të sinkronizimit gjatë aktiviteteve të zakonshme në jetën e përditshme mund të thellojnë përvojën e afërsisë dhe dëshirës seksuale midis partnerëve’, pohojnë kërkuesit.