e Martë, 19 Shtator 2017 | Lajme: 0

Rrëfimi i veçantë i Arian Çanit, nga seksi në krevatin e prindërve tek martesa 1-vjeçare me francezen

Nga oborri i shtëpisë greke, tek Përmeti ku mësoi shqipen, biçikletën dhe arratisjet e para. Nga marrëdhëniet e para seksuale mbi krevatin bashkëshortor të prindërve tek martesa njëvjeçare me francezen. Nga Parisi që i mësoi misteret e frëngjishtes, erosin e vërtetë dhe perversitetet, tek Tirana ku fitoi protagonizmin e munguar. Dhe ndodhitë vazhdojnë. I keni pak rreshta më poshtë. Fiks siç i ka rrëfyer Arian Çani.

Kostandina është femra më e bukur që kam njohur, që prej ditës kur linda. Një femër elegante, me gjoks dhe vithe shumë të bukura. Sot nuk e perceptoj dot se si një vajzë 18-vjeçare mund të lindte fëmijë, në një kohë kur, si shumë vajza të tjera të kësaj moshe, duhej të ëndërronte për dashurinë e madhe të jetës së saj. Kur mendoj se kjo 18-vjeçare është mamaja ime, seç me krijohet një ndjesi e çuditshme. Në kohën e adoleshencës, sa herë që e shikoja këtë fotografi, mendoja me vete si nuk është kjo e dashura ime. Do më duheshin 16-17 vjet që ta tradhtoja këtë femër me një tjetër. Në këtë kohë filluan xhelozitë dhe konfliktet e mia të para me time më, ndonëse bëra gjithçka që femra me të cilën e tradhtova të ngjante me të.

sssss1-1_1495110364-1033884

Pas një viti kur më lindi, ime më duhet të fillonte studimet e larta për Gjuhë-Letërsi, në Shkodër. Kështu që iu desh të më linte mua tek prindërit e saj, pra tek gjyshe Evdhoksia dhe gjysh Sokrati. Për katër vjet me radhë, ndërsa gjyshja po më bëhej si nënë, pak nga pak do ta harroja Kostandinën, derisa erdhi një moment që as nuk e njihja më. Duke u rritur nga kjo gjyshe greke, unë, deri në moshë 5-vjeçare nuk dija asnjë fjalë shqip, pra mësova vetëm greqishten, ç’ka shpjegon dashurinë time për atë vend e atë gjuhë, të cilën jam munduar ta ruaj deri më sot në nivele modeste.

untitled-7-1_1495110317-5551037

Kujtoj nga ajo kohë, kur jetoja me Evdhoksinë, shtëpinë e vjetër gjirokastrite, oborrin me limona, pusin e vjetër, uji i të cilit ka qenë pasqyra ime e parë. Kujtoj gjellët e mira që bënte gjyshja ime greke. Më pëlqente kur shikonim kanalet greke me kanoçe apo kur më tregonte histori të së shkuarës, në vend të përrallave që tregojnë zakonisht gjyshet. Më kujtohet zëri i saj i lartë gjatë gjithë kohës, aq sa ajo shtëpi nuk binte kurrë në qetësi.

untitled-9-1_1495110288-3960188